Arguvandan

Allah Ömrümden Kessin Kocamın Ömrüne  Versin

Çoooook eski zamanlarda ülkemizde üretim insan gücü ve ya hayvan gücü ile yapılırken, yani tarım makineleşmeden önce,  sözü sohbeti dinlenir, hazır cevap bir  Hasan bey varmış.

Hasan bey  Ağustos ayının sıcağında bir köyden 8-10 kilometre uzaktaki bir köye gidiyormuş, yolda çok susamış şu tarlalarda bir çalışan bulsam da bir az su içsem diye düşünüyormuş.

Bir süre yürüdükten sonra önündeki tepeye çıkmış, çok ilerde harmanda çalışan bir kadını görmüş.

Hasan bey bir yandan susamış ama, kadını yalnız görünce içine kurt düşmüş.

Acaba kadın nasıl güzel mi?

 Eşi var mı?

 Dul mu?  

Eğer kadın eşinden memnun değilse elime bir şey geçer mi?  diye düşünmeye başlamış.

 Kadının eşini sorayım, eğer eşinden şikayetçi ise kadını kandırabilirim, şikayetçi değilse yapacak bir şey yok yoluma devam edeyim, diye plan yapmış.

Kadına yaklaşmış, selam vermiş,  uzun yoldan geldiğini susadığını ifade ederek suyunun olup, olmadığını sormuş.

Kadın: Su var buyur yolcu, ne kadar içeceksen iç.

Hasan, bir tas su  içmiş, sohbete başlamış.

Hasan: Neden yalnız çalışıyorsun, senin kimsen yok mu?

Kadın: Eşim var, ama bu gün işi vardı ilçeye gitti, çocuklarda küçüktü getirmedim.

Hasan: sağlığınız sıhhatiniz nasıl,

Kadın: İyiyiz  Allah’a şükür. Kimseye muhtaç değiliz.

Hasan: kocan nasıl iyimi, sana kötülük falan yapıyor mu?

Kadın: kocam çok, çok iyi Allah ömrümden kessin kocamın ömrüne  versin, çok razıyım.

(Hasan, kadının kocasını çok sevdiğini, kendisine iş çıkmayacağını anlar.)

Hasan: tamam tamam anladım. Fazla uzatma, hadi hoşça kal .

Hasan yoluna devam eder.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir