Arguvandan

Gerçekten Çocuklar Benden Büyükmüş

Zamanın birinde  çok güçlü bir padişah varmış, kendi kendisine övünürmüş,  dünyaya şimdiye kadar benim gibi güçlü biri gelmemiştir dermiş. Bir gün padişah vezirlerini toplamış, divan toplantısı yapmış. Divan toplantısı bittikten sonra sohbete  geçmişler, padişah yine övünmeye başlamış, bu dünyada en büyük benim , benden büyük kimse yok dermiş.  Vezirlerden biri söz almış,

Vezir:  padişahım fazla büyüklenme sizden de büyükleri var.

Padişah: nasıl olur, benden büyük kim ola ki? Bak işte herkese ben emrediyorum, para pul bende, asker bende, koca bir devlet emrimde.

Vezir: Olsun padişahım, olsun yinede seneden büyük , seni dinlemeyen birileri vardır.

Padişah: söyle bakalım kimmiş o ?

Vezir: Padişahım çocuklar senden büyüktür.

Padişah: olur mu hiç? Çocuklar benden nasıl büyük olabilir, nasıl beni dinlemez?

Vezir: evet padişahım, çocuklar senden hem büyük, hemde seni dinlemezler.

Padişah: olur mu, çocukları idare etmekten kolay ne var?  Ne isterlerse veririm, sesi kesilir beni de dinler.

Vezir: o zaman padişahım ben çocuk olayım, ben ağlayayım, sen de benim  susturda görelim.

Padişah: ondan kolayı ne var. hadi sen çocuk ol.

Vezir çocuk olur ve ağlamaya başlar.

Padişah: niçin ağlıyorsun oğlum,  acıktın mı, ne istiyorsun?

 Çocuk: yoğurt istiyorum.

padişah: hizmetçilere seslenerek çocuğa yoğurt getirmesini emreder.

Yoğurt gelir.

Çocuk: yoğurdu yemeye başlar, sadece iki kaşık yer ve ağlamaya devam eder.

Padişah: şimdi ne istiyorsun?

Çocuk: süt istiyorum .

Padişah : tekrar hizmetkarlarına seslenir süt getirin.

Süt gelir.

çocuk: iki kaşık süt içer, tekrar ağlamaya başlar.

padişah: şimdi ne istiyorsun?

Çocuk: bu sütle yoğurdu bir birine katmanızı istiyorum.

Padişah: hizmetçilere seslenerek sütle, yoğurdu bir birine katmasını emreder.

Sütle yoğurt birbirine katılır.

Çocuk: az sonra tekrar ağlamaya başlar.

Padişah: şimdi ne oldu? Bak çocuk  her istediğini yerine getirdik yeter artık. Başka ne istiyorsun?

Çocuk: Bu süt ile yoğurdu bir birinden ayırın.

Padişah bakar ki  sütle yoğurt bir birinden ayrılmayacak, çocuğun her istediğini vermekle olmuyor. Derki gerçekten çocuklar benden büyükmüş.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir